Als je elke dag met nieuwkomers werkt, dan leer je ook hun thuis kennen. We praten over vele dingen om te kunnen integreren. We praten ook over vroeger, hoe het was, hoe het nu is.
Soms moet die rugzak even open om een stapje verder te kunnen zetten. Maar soms moeten we hem ook dicht laten om de pijn te verzachten, even niet toe te laten, en actie ondernemen. Dat kan ook een vorm zijn van verwerking.
Vele nieuwkomers rouwen elke dag om de mensen die ze hebben achtergelaten. De vele familieleden die nog ergens op de vlucht zijn. Onze nieuwkomers hier in België zijn veilig, de rest van hun netwerk en families vaak nog niet.
Er komen verschrikkelijke beelden op de smartphones van onze nieuwkomers, en nu is er ook nog honger. De gevolgen van oorlog zijn echt ongezien.
We willen positieve actie ondernemen, op een hartelijke manier.
De werking in onze Olijfboom heeft vele wortels, tot in Syrië en Afghanistan. We werken met dit project aan een toekomst voor thuis.
Veel van onze nieuwkomers hopen ooit terug naar huis te kunnen gaan, en wij willen mee helpen bouwen aan een mooiere toekomst voor hen.
Momenteel werken er 2 vrijwilligers voor ons. We hebben al meer dan 125 families kunnen helpen met basispakketten, tweedehandskledij, dekens, matrassen... De mensen krijgen hoop, en sprankeltje hoop in moeilijke tijden.
Met een hart voor thuis!
